Tremanormen

  • Zoals u hierna zult lezen, komt er bij het vaststellen van een onderhoudsplicht, of het bepalen van de hoogte van de kinderalimentatie, partneralimentatie of de behoefte op grond van de Tremanormen, nogal wat kijken. Het zijn aandachtspunten waarover u eerder niet hoefde na te denken en dat kan natuurlijk voor onrust zorgen. Daarnaast spelen de emotionele aspecten uiteraard ook nog een rol.
  • Tremanormen.nl kan u tijdens dat proces bijstaan op juridisch, financieel en fiscaal gebied. Neem gerust kosteloos telefonisch op 074 – 250 72 73 of per email contact met ons op voor een vrijblijvend oriënterend gesprek òf wanneer u concrete vragen hebt, of het antwoord op uw vraag op deze site niet hebt kunnen vinden. Zo krijgt u op het praktische vlak in ieder geval alvast een stuk rust en zekerheid terug.

De Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR) is de onafhankelijke beroepsvereniging en vakbond van rechters en officieren van justitie in Nederland. Het NVvR-rapport Alimentatienormen (ook wel genaamd de ‘Tremanormen’ of het ‘Tremarapport’) bevat normen en richtlijnen, die rechters kunnen toepassen bij de invulling van de wettelijke begrippen draagkracht en behoefte bij het vaststellen van alimentatie. Met het rapport wordt beoogd de rechtsgelijkheid en de rechtszekerheid te bevorderen en de acceptatie bij de rechtzoekende van de beslissing van de rechter te vergroten. Het rapport wordt incidenteel herzien. Het rapport Alimentatienormen, dat voor het eerst is gepubliceerd in 1979, heeft in de praktijk een ruime toepassing gevonden. Van het rapport, dat aanbevelingen geeft voor een eenvormige praktische invulling van de wettelijke maatstaven draagkracht en behoefte, wordt regelmatig een nieuwe versie gepresenteerd, laatstelijk in januari 2014. De Expertgroep Alimentatienormen is – zoals gebruikelijk – collectief verantwoordelijk voor dit rapport.

U kunt de meest recente versie  van dit rapport (inclusief bruto- en netto modellen en draagkrachttabel) in pdf-formaat downloaden.

Wat zijn Tremanormen?

Dit zijn normen of richtlijnen die bij de vaststelling van alimentatie kunnen worden gehanteerd. De Expertgroep Alimentatienormen beveelt de toepassing van deze richtlijnen aan.

Alimentatie na scheiding

Bij de ontwikkeling van haar richtlijnen heeft de Expertgroep Alimentatienormen voornamelijk het oog gehad op het vaststellen of wijzigen van alimentatie na echtscheiding of scheiding van tafel en bed. Het gaat daarbij om:

(1) een uitkering tot levensonderhoud van de gewezen echtgenoot, hierna ook aan te duiden als partneralimentatie (onder partneralimentatie wordt mede verstaan de bijdrage ten behoeve van de gewezen geregistreerde partner);

(2) een bijdrage van de niet-verzorgende ouder in de kosten van verzorging en opvoeding van zijn kind(eren), hierna ook aan te duiden als kinderalimentatie (onder kinderalimentatie wordt mede verstaan de bijdrage ten behoeve van al dan niet door de vader erkende kinderen).

De vaststelling van alimentatie in het kader van voorlopige voorzieningen geschiedt in principe aan de hand van dezelfde richtlijnen. In verband met het summiere karakter van de procedure zal echter vaak worden volstaan met een minder strikte toepassing.

Jongmeerderjarigen

Sinds de verlaging van de meerderjarigheids­grens per 1 januari 1988 bestaat de verplichting van ouders om te voorzien in de kosten van levensonderhoud en studie van kinderen in de leeftijd van 18 tot 21 jaar. Met de term kosten van levensonderhoud en studie wordt in feite niets anders bedoeld dan de kosten van verzorging en opvoeding. Deze kinderen kunnen jegens hun ouders een zelfstandig recht op een bijdrage in die kosten geldend maken.

Bijstandsverhaal

De aanbevelingen in het rapport van de Expertgroep Alimentatienormen zijn ook geschikt voor toepassing op verhaal van bijstand indien dit verhaal is gegrond op een onderhoudsverplichting. Overigens kan de verhaalsprocedure specifieke vragen opwerpen, bijvoorbeeld van bestuursrechtelijke aard, die buiten het bestek van dit rapport vallen.

Onderhoudsgerechtigde / rechthebbende

De gewezen partner en de jongmeerderjarige zijn ter zake van hun onderhoudsaanspraken zowel onderhoudsgerechtigde als rechthebbende. Bij kinderalimentatie ligt dit anders: het kind is onder­houdsgerechtigde maar de verzorgende ouder of voogd is rechthebbende ter zake van de bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding. Bij de vaststelling van kinderalimentatie wordt rekening gehouden met eigen inkomsten c.q. draagkracht van de verzorgende ouder.

Wanneer alimentatie?

Wettelijke onderhoudsverplichtingen

De Wet bepaalt wie gehouden zijn tot het verstrek­ken van levensonderhoud. Een verplichting kan voortvloeien uit een huwelijk of geregistreerd part­nerschap (partneralimentatie) of uit bloed- of aan­verwantschap of gezamenlijk gezag (kinderali­mentatie, een bijdrage voor jongmeerderjarigen, enz.).

Rangorde onderhoudsgerechtigden

Indien een persoon verplicht is levensonderhoud te verstrekken aan twee of meer personen en zijn draagkracht onvoldoende is om dit volledig aan allen te verschaffen, hebben zijn kinderen en stiefkinderen die de leeftijd van een en twintig jaren nog niet hebben bereikt voorrang boven alle andere onderhoudsgerechtigden. Deze voorrangsregel leidt ertoe dat allereerst de kinderalimentatie wordt bepaald en dat pas daarna wordt beoordeeld of ook nog ruimte bestaat voor het opleggen van partneralimentatie.

Behoeftigheid
Men is behoeftig indien men zelf niet in het eigen levensonderhoud kan voorzien, dat wil zeggen indien men zelf daartoe de nodige middelen mist en die ook in redelijkheid niet kan verwerven.

De verplichting van (stief)ouders jegens hun minderjarige en jongmeerderjarige (stief)kinderen bestaat onafhankelijk van de vraag of sprake is van behoeftigheid. Bij alle andere betrekkingen bestaat slechts een recht op alimentatie voor degene die behoeftig is.

Maatstaven voor de bepaling van de omvang van de alimentatieverplichting

Wettelijke maatstaven

De wettelijke maatstaven voor de bepaling van het bedrag dat voor levensonderhoud verschuldigd is, zijn de behoefte van de onderhoudsgerechtigde en de draagkracht van de onderhoudsplichtige.

Bij partneralimentatie kunnen daarnaast niet-financiële factoren een rol spelen. Deze blijven in het rapport onbesproken.

Behoefte en draagkracht

Deze begrippen staan in het rapport centraal.

Behoefte is – ook bij kinderen – een voorwaarde voor vaststelling van alimentatie. Volgens vaste jurisprudentie kan niet worden uitgegaan van een absoluut behoeftebegrip: behoefte houdt niet op bij het bestaansminimum. Het bestaan en de omvang van de behoefte hangen af van de individuele omstandigheden en moeten van geval tot geval worden bepaald. Allerlei omstandigheden kunnen een rol spelen. Een concrete richtlijn geeft de werkgroep slechts ten aanzien van de kosten van minderjarige kinderen. Voor wat betreft de vaststelling van de behoefte aan partneralimentatie zijn, naast een aantal mogelijk relevante factoren (neergelegd in de jurisprudentie van de Hoge Raad), ook een in de praktijk ontwikkelde vuistregel.

Met het oog op de draagkrachtbepaling is een stelsel van gedetailleerde aanbevelingen ontwikkeld. Na een uiteenzetting van de berekeningssystematiek volgt een puntsgewijze bespreking aan de hand van rekenmodellen.

Maximum
De vast te stellen alimentatie mag de behoefte of de draagkracht niet overstijgen. De laagste van de twee vormt dus het maximum. De omstandigheden van partijen kunnen aanleiding geven de alimentatie lager dan dit maximum vast te stellen. De ‘confrontatie’ van behoefte en draagkracht komt in het rapport aan de orde.

 

 

Eén ding is zeker, u wordt er altijd beter van:

  • Lukt het ons u een gunstiger alimentatie te berekenen, dan betekent dat direct voordeel voor u!
  • Lukt het ons niet om u een gunstiger alimentatie te berekenen, dan heeft u daarmee een bevestiging dat de huidige alimentatie of verhaalbijstand correct is vastgesteld of overeengekomen.

Vragen of advies? bel: 074 – 250 72 73

Share