Second opinion beschikking kinderalimentatie en partneralimentatie loont!

Bij beschikking van de Rechtbank Amsterdam van 19 januari 2011, gegeven door de rechter mevrouw mr. A.H.E. van der Pol, tevens kinderrechter, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. K. van Oirschot, griffier, heeft de rechtbank onder meer in een zaak van een DGA beschikt:

  •  […];
  • bepaalt dat de man € 825,00 (€ 412,50 per kind) per maand zal betalen als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarigen, bij vooruitbetaling te voldoen aan de vrouw;
  • bepaalt dat de man € 405,00 per maand zal betalen aan de vrouw als uitkering tot haar levensonderhoud met ingang van de dag van inschrijving van de uitspraak der echtscheiding, bij vooruitbetaling te voldoen;
  • verklaart voormelde nevenvoorzieningen uitvoerbaar bij voorraad;
  • […].

Bij de bepaling van de draagkracht van de man, heeft de rechtbank, zoals blijkt uit de inhoud van de beschikking van 19 januari 2011 de/het verzoek(en) beoordeeld “met inachtneming van de in het Tremarapport (www.tremarapport.nl) van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak geformuleerde uitgangspunten”. […]. “Derhalve houdt de rechtbank evenals de vrouw rekening met een netto-gezinsinkomen van partijen in 2009 van € 4.011,00 per maand”. […] “Op grond van de Tremanormen bedraagt de behoefte van de kinderen bij voornoemd netto gezinsinkomen € 898,00 per maand, of € 449,00 per kind per maand”. […]. “De behoefte van de vrouw wordt aldus vastgesteld op € 1.868,00 netto per maand. Gebruteerd komt de behoefte van de vrouw op € 2.634,00 bruto per maand. Hierbij is rekening gehouden met de algemene heffingskorting en € 1.367,00 per jaar aan inkomensafhankelijke bijdrage ziektekosten”. […]. “Gelet op het voorgaande houdt de rechtbank rekening met het loon van de man van   € 55.531,00 per jaar, zoals blijkt uit zijn jaaropgave 2009”. De rechtbank is er daarbij echter aan voorbij gegaan, dat in het loon de fiscale bijtelling van de personenauto waarvan de 1ste toelating-, de datum aanvang laatste tenaamstelling- en de datum eerste afgifte van het kenteken 30 juni 2006 is geweest, blijkens de bij de RDW opgevraagde informatie, zoals blijkt uit de loonstaat van deze DGA over 2012 (12 * € 900,73 =) € 10.809,00 per jaar is. […]. “Met betrekking tot de overige posten houdt de rechtbank rekening met de door de vrouw overgelegde draagkrachtberekening (datum uitdraai 12-11-2010)”. “De rechtbank hanteert de bijstandsnorm voor een alleenstaande en hanteert voor de kinderalimentatie een draagkrachtpercentage van 70%.” […]. “Met betrekking tot de partneralimentatie hanteert de rechtbank de bijstandsnorm voor een alleenstaande en een draagkrachtpercentage van 60%”. […]. “De rechtbank acht deze bijdragen in overeenstemming met de wettelijke maatstaven […]”.

Ingevolge artikel 1:401 eerste en vierde lid van het Burgerlijk Wetboek kan een rechterlijke uitspraak betreffende levensonderhoud bij latere uitspraak worden gewijzigd wanneer zij nadien door wijziging van omstandigheden ophoudt aan de wettelijke maatstaven te voldoen, of indien zij van de aanvang af niet aan de wettelijke maatstaven heeft beantwoord, doordat bij die uitspraak van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.

In het geval van deze DGA is tremanormen.nl van oordeel, dat de beide in de vorige alinea genoemde omstandigheden zich in dit geval voordoen, hetgeen na reconstructie van de draagkrachtberekening door tremanormen, hierna zal worden toegelicht.

De uitspraak van de Rechtbank Amsterdam van 19 januari 2011 betreffende de daarin vastgestelde bedragen voor levensonderhoud, heeft van de aanvang af niet aan de wettelijke maatstaven beantwoord doordat bij die uitspraak van tenminste 10 onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.

  1. de rechtbank is bij de berekening van de draagkracht van de man voorbij gegaan aan het negatieve gemiddelde resultaat vóór belastingen, zoals dat blijkt uit de geconsolideerde jaarrekening van de onderneming waarvan de man enig DGA is;
  2. de rechtbank is bij de draagkrachtberekening van de man ten onrechte van een loon inclusief het privégebruik van de auto van de zaak met een fiscale bijtelling van € 5.404,32 per jaar uitgegaan en heeft aan die fiscale bijtelling nota bene in strijd met de Tremanormen tevens ten onrechte draagkracht ontleent;
  3. de rechtbank heeft bij de berekening van het netto-gezinsinkomen van de man en de vrouw de fiscale bijtelling voor het privégebruik van de auto van de zaak (voor de man € 5.404,32 en voor de vrouw € 5.404,32) ten onrechte als loon aangemerkt. Met de fiscale bijtelling voor het privégebruik zowel aan de zijde van de man als van de vrouw, was de rechtbank ten tijde van het afgeven van de beschikking bekend, gelet op de in de beschikking  genoemde brief van de advocaat van de vrouw, en de bij die brief gevoegde producties, waaronder de over meerdere jaren overgelegde salarisspecificaties en jaaropgaven van de man en de vrouw;
  4. de rechtbank heeft tegen-beter-weten-in het netto-gezinsinkomen van de man en de vrouw op basis van de beide jaaropgaven op € 4.011,00 per maand, onjuist vastgesteld door daarbij de fiscale bijtelling voor het privégebruik van de auto van de zaak als loon aan te merken bij de bepaling van het netto-gezinsinkomen, waaruit na reconstructie volgt, dat het netto besteedbaar gezinsinkomen € 3.468,00 per maand bedraagt, derhalve geen € 4.011,00 zoals de rechtbank doet voorkomen;
  5. bij de vaststelling van de kosten van kinderen is de rechtbank uitgegaan van het door de rechtbank onjuist vastgestelde netto-gezinsinkomen van € 4.011,00 per maand hetgeen een kinderalimentatie oplevert van € 898,00 per maand, terwijl de rechtbank diende uit te gaan van een netto-gezinsinkomen van € 3.468,00 per maand, hetgeen na reconstructie een kinderalimentatie oplevert van € 758,00 per maand;
  6. bij de vaststelling van de netto behoefte van de vrouw is de rechtbank ten onrechte uitgegaan van € 4.011,00 minus (de door de vrouw verzochte kinderalimentatie van) € 825,00 = € 3.168,00 maal 60%  (= Hofnorm) en is de netto-behoefte van de vrouw ten onrechte vastgesteld op € 1.868,00 per maand, terwijl de netto-behoefte van de vrouw na reconstructie van de beschikking in werkelijkheid € 1.626,00 netto per maand bedraagt;
  7. de rechtbank heeft de gebruteerde behoefte van de vrouw onjuist vastgesteld op € 2.634,00 per maand en in strijd met de Tremanormen verzuimd om het kindgebonden budget bij de brutering van de behoefte te betrekken, waardoor de gebruteerde behoefte van de vrouw in werkelijkheid uitkomt op € 2.108,00 per maand;
  8. de rechtbank heeft bij de vaststelling van de draagkracht van de man in strijd met de Tremanormen geen rekening gehouden met de door de man betaalde premie arbeidsongeschiktheidsverzekering van € 7.405,00 per jaar;
  9. de rechtbank heeft bij de vaststelling van de draagkracht van de man ten onrechte geen rekening gehouden met de tijdens het huwelijk reeds bestaande rentelast verband houdende met een privé rekening-courantschuld aan de Holding van de man;
  10. de rechtbank heeft bij de vaststelling van de draagkracht van de man ten onrechte bepaalt, dat de man € 405,00 per maand zal betalen aan de vrouw als uitkering tot haar levensonderhoud, aangezien de voor de vrouw bestemde 60% reeds volledig was opgegaan in de voor de kinderen bestemde 70% inclusief het te behalen fiscaal voordeel.

Derhalve, het geheel overziend, is tremanormen.nl van oordeel, dat de beschikking van de Rechtbank Amsterdam van 19 januari 2011 van meet af aan niet in overeenstemming is met de wettelijke maatstaven en om die reden niet in stand kan blijven en dient te worden vernietigd.

De uitspraak van de Rechtbank Amsterdam van 19 januari 2011 betreffende de daarin vastgestelde bedragen voor levensonderhoud, kan bij latere uitspraak worden gewijzigd wanneer zij nadien door wijziging van omstandigheden ophoudt aan de wettelijke maatstaven te voldoen.

De gewijzigde omstandigheden ingaande 15 april 2011

  • het gemiddelde resultaat vóór belastingen is gewijzigd;
  • de rekening-courantschuld en de daarmee samenhangende in privé te betalen rente is gewijzigd;
  • de te betalen hypotheekrente is door de boedelverdeling gewijzigd;

De gewijzigde omstandigheden ingaande 1 januari 2012

  • het gemiddelde resultaat vóór belastingen is gewijzigd;
  • de met de rekening-courantschuld samenhangende in privé te betalen rente is gewijzigd;
  • de te betalen hypotheekrente is door de boedelverdeling gewijzigd;
  • de premie arbeidsongeschiktheidsverzekering is gewijzigd;
  • De inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet (Zvw) werd voorheen berekend over maximaal € 32.369,00 * 4,8%, terwijl deze in 2012 over maximaal  € 50.064,00 * 5,65% wordt berekend.

De gewijzigde omstandigheden ingaande 1 april 2012

  • in het 1ste kwartaal van 2012 heeft de dochter de leeftijd van 18 jaar bereikt, waardoor de man vanaf het 2e kwartaal 2012 geen aanspraak meer kan maken op buitengewone lastenaftrek voor de dochter.

Derhalve, het geheel overziend, is tremanormen.nl van oordeel, dat de door tremanormen.nl gereconstrueerde beschikking van de Rechtbank Amsterdam van 19 januari 2011 van meet af aan niet in overeenstemming is met de wettelijke maatstaven en gelet op de gewijzigde omstandigheden per 15 april 2011 en per 1 januari 2012 en tevens per 1 april 2012 om die redenen niet in stand kan blijven en dient te worden vernietigd.

Ingevolge artikel 1:401 eerste en vierde lid van het Burgerlijk Wetboek heeft tremanormen.nl de man onder verwijzing naar gepubliceerde jurisprudentie geadviseerd, de thans bevoegde rechtbank te verzoeken, om de beschikking van de Rechtbank Amsterdam met dagtekening 19 januari 2011 te vernietigen en, opnieuw beschikkende te bepalen, dat de beschikking van de Rechtbank Amsterdam van 19 januari 2011 om alle hiervoor genoemde redenen wordt gewijzigd, met dien verstande:

  • dat de door de man te betalen kinderalimentatie ten bedrage van € 825,00 per maand ingaande 19 januari 2011, op nihil wordt gesteld;
  • indien de kinderalimentatie niet op nihil wordt gesteld, de te betalen kinderalimentatie ingaande 19 januari 2011 te bepalen op in totaal € 758,00 per maand, ingaande 15 april 2011 te bepalen op in totaal € 521,00 per maand, ingaande 1 januari 2012 te bepalen op in totaal € 301,00 per maand, en ingaande 1 april 2012 te bepalen op in totaal € 243,00 per maand;
  • dat de door de man te betalen partneralimentatie ten bedrage van € 405,00 per maand ingaande 8 april 2011, op nihil wordt gesteld;
  • alsmede te bepalen, dat hetgeen de man ten titel van kinderalimentatie en partneralimentatie over de periode waarop de alimentatieverplichting op nihil wordt gesteld onverschuldigd heeft voldaan, en het bedrag dat onverschuldigd voldaan is te benoemen, en te bepalen op tenminste € 13.854,58 te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW vanaf de datum van ontvangst op de griffie van het verzoekschrift van de man, en te bepalen dat de vrouw dit bedrag binnen veertien dagen na betekening van de beschikking aan de man dient te voldoen;
  • met veroordeling van de vrouw in de kosten van de procedure

Tremanormen.nl kan voor u ook een second opinion of reconstructie van de beschikking kinderalimentatie en/of partneralimentatie verzorgen en u daarbij adviseren of het zinvol is om in hoger beroep te gaan tegen de beschikking van de rechtbank of een wijzigingsprocedure te starten om bijvoorbeeld de hiervoor genoemde redenen en samen met u kijken wat wel haalbaar is en wat niet te realiseren is. Neem gerust kosteloos telefonisch op 074 – 250 72 73 of per email contact met ons op voor een vrijblijvend oriënterend gesprek òf wanneer u concrete vragen hebt, of het antwoord op uw vraag op deze site niet hebt kunnen vinden. Het maakt dus niet uit, of u alimentatiegerechtigde of alimentatieplichtige bent, immers de uitgangspunten zijn exact hetzelfde.

 

Share

Beëindiging partneralimentatie; verlenging termijn.

Bron en volledige beschikking: LJN: BX2402, Gerechtshof Arnhem , 200.095.877

Partijen zijn op 30 juni 1978 met elkaar gehuwd. De rechtbank `s-Hertogenbosch heeft bij beschikking van 16 juli 1999 echtscheiding tussen hen uitgesproken. De echtscheidingsbeschikking is op 13 augustus 1999 ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

Bij voormelde echtscheidingsbeschikking heeft de rechtbank bepaald dat de man met ingang van de datum van inschrijving van die beschikking in de registers van de burgerlijke stand als uitkering tot levensonderhoud van de vrouw ƒ 3.050,- per maand zal voldoen, met inachtneming van hetgeen partijen zijn overeengekomen in het echtscheidingsconvenant. Daarin is overeengekomen dat de man met ingang van 1 september 1999, na levering van de echtelijke woning aan een derde, een bijdrage in het levensonderhoud van de vrouw zal voldoen van f 5.750,- bruto per maand. Deze bijdrage bedraagt met ingang van 1 januari 2011 ingevolge de wettelijke indexering € 3.502,93 per maand.

Bij verzoekschrift, ingekomen bij de rechtbank Arnhem op 9 maart 2011, heeft de vrouw verzocht bij beschikking, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de termijn gedurende welke de man verplicht is een bijdrage te leveren in de kosten van haar levensonderhoud te verlengen van 13 augustus 2011 tot het moment dat zij zowel een AOW-uitkering ontvangt als haar deel in het ouderdomspensioen van de man. Daarbij stelt de vrouw voor dat, ter overbrugging tot het moment dat zij zowel een AOW-uitkering ontvangt als haar deel in het ouderdomspensioen van de man, de alimentatie jaarlijks met € 1.200,- wordt verminderd met ingang van [geboortedatum] 2011 en dat de door haar ontvangen uitkeringen (flexpensioen, AOW, ouderdomspensioen) in mindering worden gebracht op de door de man verschuldigde alimentatie.

Bij de bestreden beschikking heeft de rechtbank het verzoek van de vrouw afgewezen.

Het hof overweegt dat blijkens de wetsgeschiedenis (TK 1985/1986, 19 295, nr. 3 en 6) uitgangspunt van de wetgever is dat de alimentatieverplichting na 12 jaar in beginsel definitief eindigt. Volgens de wetgever houdt de verantwoordelijkheid die men door het huwelijk op zich heeft genomen weliswaar een verplichting in om bij te dragen in het levensonderhoud van de andere partij, maar deze rechtvaardigt niet dat deze verplichting na beëindiging van de huwelijksband ongelimiteerd blijft bestaan. De termijn van 12 jaar stelt de alimentatiegerechtigde in staat de zorg voor eventuele kinderen op zich te nemen en na verloop van tijd, wanneer de kinderen naar zelfstandigheid toegroeien, zich erop voor te bereiden in eigen levensonderhoud te voorzien. Ingeval wordt verzocht om verlenging, dient de alimentatiegerechtigde aan te tonen dat sprake is van een uitzonderlijke situatie. Daarbij kan volgens de parlementaire geschiedenis en de Hoge Raad in zijn beschikking van 19 december 2008, LJN BF3928, naast de financiële situatie waarin de alimentatiegerechtigde verkeert, onder meer worden gedacht aan de volgende factoren, die in onderlinge samenhang moeten worden bezien:
– in hoeverre de alimentatiegerechtigde in twaalf jaar tijd alles gedaan heeft wat   redelijkerwijs verwacht mag worden om tot financiële zelfstandigheid te geraken, diens leeftijd, gezondheid, arbeidsverleden en achtergrond in aanmerking genomen;
– de mate waarin de behoefte van de alimentatiegerechtigde aan voortduring van een uitkering tot levensonderhoud nog verband houdt met het huwelijk;
– de verwachting van partijen toen zij huwden;
– de zorg voor de kinderen en de mogelijkheden die de zorg liet, het aantal en de leeftijd van de kinderen mede in aanmerking genomen, om zich een bestaan op te bouwen dat onafhankelijkheid van de gewezen echtgenoot zou verschaffen.

Tussen partijen is niet in geschil dat de terugval in inkomen van de vrouw na ommekomst van de twaalf jaren termijn ingrijpend is, aangezien zij na afloop van die termijn zal zijn aangewezen op een uitkering op bijstandsniveau. Net als de rechtbank zal het hof hiervan uitgaan.

Nu uit het voorgaande volgt dat de beëindiging van de onderhoudsverplichting ingrijpend is, dient het hof te bezien of de vrouw bijzondere omstandigheden stelt en aantoont, waardoor ongewijzigde handhaving van de termijn van 12 jaar naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet van haar kan worden gevergd.

Het hof overweegt als volgt. Op grond van de stukken en het verhoor ter mondelinge behandeling is het volgende gebleken. De vrouw heeft een Havo en assurantie B diploma. Daarnaast heeft zij een opleiding tot medisch secretaresse gevolgd. In de periode van 1972 tot 1978 heeft zij achtereenvolgens bij de Amro-bank en als medisch secretaresse gewerkt. Na het huwelijk van partijen in 1978 zijn zij verhuisd naar [plaatsnaam A] en heeft de vrouw tot 1980 voor het Ministerie van Economische Zaken gewerkt. Na de geboorte van de kinderen in 1980 en 1981 zijn zij verhuisd naar [plaatsnaam B]. De vrouw heeft van 1984 tot 1990 gedurende 15 uur per week gewerkt bij een financieel adviesbureau. In 1990 zijn partijen verhuisd naar [woonplaats vrouw]. Sedertdien heeft de vrouw niet meer gewerkt. In 1993 is de buurman van partijen vermoord. In 1998 zijn partijen gescheiden gaan wonen. Na de echtscheiding in 1999 is de vrouw verhuisd naar een eigen woning. De kinderen zijn in 1997 en 2000 op zichzelf gaan wonen. De vrouw heeft een drankprobleem en heeft in de periode 1997-2001 hele perioden niet bewust meegemaakt. Zij is in 2001/2002 gedurende zeven weken opgenomen geweest op een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis. Tevens is zij in die periode korte tijd opgenomen geweest in de crisisopvang en wegens een kniebreuk. Vanwege het drankprobleem heeft de vrouw in 2003 gespecialiseerde thuiszorg ter ondersteuning en begeleiding gekregen. Bij de vrouw is voorts de diagnose COPD gesteld. In 2007 is aan de vrouw een WMO-indicatie voor thuishulp verleend.

Gelet op het vorenstaande zal het hof de bijdrage in de kosten van het levensonderhoud van de vrouw verlengen en wel met ingang van 13 augustus 2011 tot [geboortedatum] 2019 als de vrouw 65 jaar wordt. Daarbij zal het hof bepalen dat deze termijn na ommekomst niet opnieuw kan worden verlengd. Het hof neemt daarbij in aanmerking de duur van de periode gedurende welke de man, na ommekomst van deze termijn, te weten 20 jaar, aan deze alimentatieverplichting zal hebben voldaan, tegenover de duur van het huwelijk, te weten 21 jaar, alsmede de mate waarin de behoefte van de vrouw aan voortduring van een uitkering tot levensonderhoud nog verband houdt met het huwelijk. Anders dan de vrouw acht het hof voor deze periode een bijdrage van € 2.250,- bruto per maand, met uitsluiting van de wettelijke indexering, mede gezien haar lasten, in overeenstemming met haar huidige behoefte. Het hof neemt daarbij voorts in aanmerking het feit dat de man niet heeft gesteld dat hij over onvoldoende draagkracht beschikt om een bijdrage in de kosten van het levensonderhoud van de vrouw te voldoen.

Share

VVD, PvdA en D66 willen kortere partneralimentatie

VVD, PvdA en D66 willen de regeling voor partneralimentatie flink versoberen. Na een scheiding moet iemand hooguit vijf jaar partneralimentatie krijgen in plaats van de huidige twaalf jaar. De partijen dienen daartoe woensdag een wetsvoorstel in.

De partijen vinden de regeling zoals die nu is ‘niet eerlijk’ en ‘ingewikkeld’. Volgens hen moet nu veel te lang alimentatie worden betaald. Na een huwelijk dat minder dan drie jaar heeft standgehouden, wordt wat de partijen betreft geen partneralimentatie meer berekend. Bij een langer huwelijk duurt de alimentatieperiode de helft van het aantal jaren dat de partners getrouwd waren, met een maximum van vijf jaar.

De partijen vinden wel dat alimentatie betaald moet worden als een van de twee partners na de scheiding moeilijk aan een baan kan komen, bijvoorbeeld doordat die jarenlang niet heeft gewerkt vanwege de zorg voor kinderen. “In alle andere gevallen heb je hooguit kortstondig alimentatie nodig.”

In het voorstel wordt rekening gehouden met de manier waarop de zorg voor kinderen is verdeeld. Zo moet bij onevenredige zorgverdeling partneralimentatie worden betaald tot het jongste kind 12 jaar is. Het maximum van vijf jaar geldt ook niet bij huwelijken die langer dan vijftien jaar hebben geduurd en waarin een van de partners tijdens het huwelijk niet heeft gewerkt vanwege de zorg voor kinderen.

Het CDA is het ‘op grote lijnen’ eens met het voorstel en vindt ook dat de alimentatieberekening eenvoudiger moet. Onenigheid daarover levert nu te veel rechtszaken op, zegt Kamerlid Madeleine van Toorenburg. “Twaalf jaar afhankelijkheid in stand houden is niet goed.” Zo’n periode levert volgens haar een ‘levensgrote’ afstand op tot de arbeidsmarkt. De partij gaat het voorstel wel kritisch beoordelen op het effect op kinderen. “Die mogen niet de dupe worden.”

De PVV heeft ‘met verbazing’ kennisgenomen van het voorstel van de VVD, PvdA en D66, laat de partij in een reactie weten. PVV-Kamerlid Louis Bontes kondigde eerder dit jaar al aan te werken aan een wetsvoorstel voor een kortere partneralimentatie. Dat voorstel is nu af en Bontes dient zijn voorstel ook woensdag in bij de Kamer. “Dit is een beetje jammer, maar ik ga ervan uit dat hieruit blijkt dat ze voor onze wet zullen stemmen.”

De Tweede Kamer stemt waarschijnlijk in het najaar over het voorstel.

Bron: Nieuws.nl

Share